Livieratos N Blog
Tο γκρέμισμα των παλιών εκκλησιών της Πρέβεζας
Γράψτε ένα σχόλιο
Στην πόλη μας τα τελευταία χρόνια στο βωμό της ανάπτυξης εξαφανίζονται ή εγκαταλείπονται στη μοίρα τους τα μνημεία της, τα παλιά κτήρια της, και στη θέση τους εμφανίζονται τσιμεντένια μεγαθήρια. Έτσι ήρθε και η σειρά της γραφικής εκκλησίας του Παντοκράτορα. Οι δικαιολογίες πολλές: ότι είχε ρωγμές, ότι ήταν μικρή κ.λπ. Ποιο παλιό κτήριο δεν έχει ρωγμές; Πρέπει να τα γκρεμίσουμε όλα; Τα κτήρια είναι σαν τους ανθρώπους: γεράζουν, αλλά δεν τους αφήνουμε να πεθάνουν.
Η Μητρόπολη της Πρέβεζας έχει γκρεμίσει αρκετές παλιές γραφικές εκκλησιές και τις έχει αντικαταστήσει με τσιμεντένιες, προς μεγάλη ευχαρίστηση των εργολάβων κατασκευαστών. Όσο για τον Παντοκράτορα, ένας ακόμη όγκος τσιμέντου θα προστεθεί στην ήδη πυκνή του δόμηση. Ας μην αναφερθούμε στο λιμάνι, που σχεδιάζεται να γίνει και που θα επιβαρύνει την περιοχή με χιλιάδες τόνους μπετόν.
Ένας επιπλέον λόγος που έπρεπε να διαφυλαχθεί η εκκλησούλα ήταν, διότι σ’ αυτή βρίσκονταν σπουδαίες εικόνες στο τέμπλο της του μεγάλου αγιογράφου Φώτη Κόντογλου, που φιλοτεχνήθηκαν το 1955 με δαπάνη του Δήμου Πρέβεζας, επί δημαρχίας Ιωάννου Μουστάκη. Και μόνο γι’ αυτό το λόγο έπρεπε ο Δήμαρχος αλλά και η δημοτική συμπολίτευση και αντιπολίτευση να διαμαρτυρηθούν και να προσπαθήσουν να αποτρέψουν την κατεδάφιση της εκκλησίας. Αλλά μόνο μια εκκωφαντική σιωπή…Σιγά μην ασχοληθούμε με το “θρησκόληπτο εθνικιστή” Φ. Κόντογλου και την παράδοση μας.
Η ύπαρξη και μόνο των εικόνων καθιστούσε αυτόματα την εκκλησία διατηρητέο μνημείο. Μερικά ανυπόγραφα δημοσιεύματα ότι βρίσκονται σε ασφαλές μέρος οι θησαυροί του Φ. Κόντογλου δεν μας καθησυχάζουνε καθόλου. Πώς έγινε η αποκαθήλωση; Ήρθε κάποιος ειδικός συντηρητής από την εφορεία νεότερων μνημείων ή κάποιος άσχετος εργολάβος ασχολήθηκε με την αποκαθήλωση των εικόνων;
O Φώτης Κόντογλου εκτός από σπουδαίος αγιογράφος ήταν και γνωστός συγγραφέας – παραμυθάς. Σας μεταφέρω ένα κείμενο σχετικό με τη συζήτηση που γίνεται για τους μετανάστες σήμερα από το βιβλίο του “Πονεμένη Ρωμιοσύνη”, αφιερωμένο στους σύγχρονους Καρατζαφέρηδες:
«Σαν χριστιανός ποθώ να βλέπω να ζούνε σαν αδέρφια όλοι οι άνθρωποι, να μην οχτρεύονται ο ένας τον άλλο. Οι Έλληνες και οι Τούρκοι ζήσανε αιώνες ο ένας τον άλλον. Αν δεν κάνω λάθος οι Έλληνες είναι πιο βολικοί για μια τέτοια ειρηνική ζωή. Δεν το λέω γιατί είμαι Έλληνας, αλλά γιατί είναι αλήθεια. Ο φλογερός πατριωτισμός που έχουμε δεν εκφυλίζεται σε σιχαμερό εθνικισμό. Και ούτε οχτρεύονται οι Έλληνες τους ξένους και μάλιστα τους αγαπάνε τόσο που το παρακάνουν. Είναι μεγαλόψυχοι στους εχθρούς τους και ξεχνάνε γρήγορα και το κακό που τους έχουν κάνει. Οι Εβραίοι που μαρτυρήσανε σε άλλους τόπους ζούνε στην Ελλάδα σαν στον τόπο τους, το ίδιο και οι Αρμένηδες. Και αυτό έχει μεγαλύτερη σημασία αν συλλογιστεί κανένας τη φτώχεια μας και τα στενά σύνορά μας, ενώ οι πλούσιες χώρες δεν χωνεύουν τον ξένο που πάτησε τον τόπο τους.»
Αυτά έλεγε ο Κόντογλου, σήμερα όμως κάποιοι προσπαθούν να βάλουν στην ψυχή του Έλληνα το μίσος και το ρατσισμό.
Ποιός φοβάται το ΣΥΡΙΖΑ
Γράψτε ένα σχόλιο
Μετά την 3η συνδιάσκεψη τρεις είναι οι τάσεις που διαμορφώνονται κατά τη γνώμη μου σχετικά με το τι ΣΥΡΙΖΑ θέλουμε. Η 1η τάση είναι αυτή των ανανεωτικών που ούτε τον θέλουν, αλλά και τον φοβούνται Η 2η τάση είναι κυρίως του αριστερού ρεύματος, που τον θέλει μεν, αλλά τον φοβάται Και η 3η τάση είναι δυνάμεις που εμφανίζονται ως ανεξάρτητες (ΠΑΣΑ – Οπαδοί κ.λπ.) συνεπικουρούμενοι από τον Αλαβάνο, που κάτω απ’ το όνομα ΣΥΡΙΖΑ των μελών θέλουν ένα άλλο ΣΥΡΙΖΑ κι όχι αυτόν που υπάρχει Υπάρχει όμως κι ένας Πρόεδρος, ο σ. Τσίπρας, που και θέλει και δεν φοβάται το ΣΥΡΙΖΑ, αλλά δυστυχώς υπονομεύεται από παντού. Παρ’ όλο που είμαι εναντίον κάθε προσωπολατρίας, τη στιγμή αυτή δηλώνω «τσιπρικός» με την έννοια ότι χρειάζεται μια νέα τάση στη βάση του ΣΥΝ, που και θα υποστηρίζει και δεν θα φοβάται το ΣΥΡΙΖΑ και τις συνελεύσεις του. Γιατί ο ΣΥΡΙΖΑ δεν πρέπει να υπάρξει μόνο για εμάς, αλλά γιατί είναι χρήσιμος στην Αριστερά και στην κοινωνία.
3η Πανελλαδική συνδιάσκεψη του Σύριζα; η είδα φώς και μπήκα
Γράψτε ένα σχόλιο
Eνα ετερόκλητο πλήθος απο <συνέδρους> αποτέλεσε την 3 συνδιάσκεψη του ΣΥΡΙΖΑ .Ο καθένας απο τους συμμετέχοντες αντιπροσώπευε μόνο τον εαυτόν του. Μου θύμισε αμφιθέατρο της δεκαετίας του 1980 με παρατάξεις που κονταροχτυπιούνταν και με συνδικαλιστικά τερτίπια προσπαθούσαν να περάσουν την γραμμή τους Σαν να μην αγωνιζόμασταν για ένα κοινό στόχο που ειναι η ενότητα του ΣΥΡΙΖΑ
Είχα την εντύπωση ότι ζούσα ένα deja vu των νεότερων χρόνων μου ,μόνο που οι ομιλητές είχαν άσπρα η καθόλου μαλλιά. Ένα Ρούντι απο τα παλιά, ενα Αλαβάνο στα 60 του να τον ξεπερνα σε αριστερισμό ,τους ηγετίσκους της ΠΑΣΑ να καταγγέλλουν τους μηχανισμούς ενώ οι ίδιοι αποτελούσαν τον πιο οργανωμένο μηχανισμό και που πλασάρονται ως ανεξάρτητοι. Συνολικά οι πασαδόροι μίλησαν περισσότερο απο όλες τις τάσεις μαζί,
Η συνδιάσκεψη τα είχε όλα. Αντεγκλήσεις, αποδοκιμασίες, κλάκα, έως παραλίγο χειροδικίες απο μερικούς ευτραφείς <ανεξάρτητους> της ΠΑΣΑ Μόνο ουσιαστική συζήτηση δεν έγινε. Κυριάρχησε η καχυποψία η εχθρότητα και ο εντυπωσιασμός Η προσπάθειες του προέδρου σ.Τσίπρα να σώσει την κατάσταση μάλλον έπεσαν στο κενό.
Ο σ. Αλαβάνος προσπάθησε να εμφανιστεί ως ηγέτης του αριστερού; πόλου και λίγο πολύ μας είπε ότι η Ελλάδα ειναι ο αδύνατος κρίκος του ευρωπαϊκού καπιταλισμού και απο εδώ θα αρχίσει η επανασταση? Αυτά ακούνε οι ανανεωτικοί και τους σηκώνεται η τρίχα.
Με λίγα λόγια είμαστε ένα βήμα πριν την διάσπαση. Κατα την γνώμη μου με ένα τρόπο θα αποφευχθεί: Να δώσουμε δύναμη στην βάση, στην τοπική συνέλευση του ΣΥΡΙΖΑ η οποία θα παίρνει αποφάσεις με απλή αναλογική και θα εκλέγει αντιπροσώπους . Όλα τα άλλα, ποσοστώσεις, ενισχυμένη αναλογική, 2/3 κλπ ειναι αντιδημοκρατικες πρακτικές και φανερώνουν καχυποψία και όχι αλληλεγγύη Δεν πρέπει να έχει κανένα φόβο ο ΣΥΝ να δώσει την μάχη στην βάση. Τότε να δούμε πόσα απίδια πιάνει ο σάκος του καθενα που λένε στο χωριό μου. Επιτέλους να σταματήσουν οι συνδιασκέψεις τραγέλαφος που δεν αντιπροσωπεύουν τίποτα.
ΑΥΤΑ ΘΑ ΕΛΕΓΑ ΑΝ ΔΕΝ ΜΕ ΕΚΟΒΑΝ ΑΠΟ ΤΗΝ ΛΙΣΤΑ ΤΩΝ ΟΜΙΛΗΤΩΝ ΒΛΕΠΕΤΕ ΔΕΝ ΔΗΛΩΣΑ ΑΝΕΞΑΡΤΗΤΟΣ
ΨΥΧΗ ΒΑΘΙΑ : ΜΙΑ ΣΥΓΚΛΟΝΙΣΤΙΚΗ ΤΑΙΝΙΑ ΤΟΥ Π. ΒΟΥΛΓΑΡΗ
4 σχόλια
Μια και βρέθηκα στην Αθήνα επ’ ευκαιρία του καρδιολογικού συνεδρίου είδα και την ταινία για την οποία είχα διαβάσει αρκετές αρνητικές κριτικές ένθεν και ένθεν.
Φαίνεται ότι ο εμφύλιος πόλεμος είναι μια πληγή που δεν έχει κλείσει και υπάρχουν ακόμα πολλά στερεότυπα στην σκέψη όχι μόνο των σαλονάτων κριτικών του Κολωνακίου αλλά και της Αριστεράς. Ο Ριζοσπάστης αλλά και η Αυγή και η Εποχή – εκτός από το συγκινητικό άρθρο της συνάδελφου Ε. Ηλιοπούλου παιδί πολιτικών προσφύγων – θάβουν την ταινία.
Βλέποντας τα κλαμένα πρόσωπα των θεατών της προηγούμενης παράστασης αποφάσισα να γράψω στα παλαιοτέρα των υποδημάτων μου τις κριτικές και να ιδώ ανεπηρέαστος την ταινία. Και πραγματικά απόλαυσα μια εξαίσια ταινία
Η ταινία είναι η φωτογραφία μιας ιστορικής στιγμής, του τέλους του εμφυλίου πολέμου που καταλήγει στην ήττα του δημοκρατικού στρατού. Ο σκηνοθέτης δανείζεται μια ιδέα από τον Κεν Λόουτς από την ταινία ο άνεμος που χόρευε στο κριθάρι από τον ιρλανδικό εμφύλιο κάνοντας μια ταινία ανώτερη απ’ αυτή του Κ.Λόουτς. Είναι η ιδέα με τα δυο αδέρφια που βρίσκονται όμως χωρίς την θέληση τους σε αντίπαλα στρατόπεδα.
Έτσι ξετυλίγει βαθιά ανθρώπινες αλλά και σκληρές και τραγικές ιστορίες που συμβαίνουν στα αντίπαλα χαρακώματα.
Η ταινία χωρίς να παίρνει κραυγαλέα θέση ουσιαστικά τοποθετείται εναντίον της ξένης επέμβασης Όταν δείχνει τον ΒΑΝ ΦΛΗΤ να μεταχειρίζεται ως υποτελείς τον Τσακαλώτο και τους άλλους εθνικόφρονες στρατηγούς και πολιτικούς και τα αμερικανικά βομβαρδιστικά να καίνε τον Γράμμο με τους καρβουνιασμένους αντάρτες του δημοκρατικού Στρατού από τις βόμβες ναπάλμ, πως δεν παίρνει θέση .Απλώς αφήνει τον θεατή να βγάλει τα συμπεράσματα του. Εξ άλλου ο σκηνοθέτης δεν είναι πολιτικός ούτε ιστορικός, καλλιτέχνης είναι, δεν μπορεί να τα πει όλα. Οι καλλιτέχνες, οι ποιητές ,οι ζωγράφοι, δεν ειναι προπαγανδιστές Είναι χρησμοδότες και σηματοδότες για την κατεύθυνση της κοινωνίας.
Οι σκηνές των μαχών αν και υπερβολικά πολλές ήταν ρεαλιστικότατες, ειδικά η σκηνή του χειρουργείου. Δεν χρειάζονταν χολιγουντιανές σκηνές τύπου στρατιώτη Ράιαν. Η ιστορική αλήθεια των γεγονότων και των ιστορικών προσώπων που εμφανίζονται πχ Σοφούλης, Τσακαλώτος ,Βαν Φλήτ, ήταν μελετημένη. Κάπου διάβασα ότι προετοίμαζε την ταινία αρκετά χρόνια. Ακόμα και από τους χορούς των ανταρτών ένας προσεκτικός παρατηρητής θα έβλεπε την συμμετοχή στο αντάρτικο και των Σλαβομακεδόνων. Για το θέμα της χρησιμοποίησης των βομβών ναπάλμ απο τους Αμερικανούς ελέγχεται η ιστορική αλήθεια. Πάντως αν ισχύει ήταν πρώτη δοκιμή πριν απο το Βιετνάμ. Και η σκηνή με την καμένη αντάρτισσα μου θύμισε την γνωστή φωτογραφία με το καμένο γυμνό κοριτσάκι απο το Βιετνάμ που τρέχει να γλυτώσει απο τις βόμβες ναπάλμ.
Οι ερμηνείες των ηθοποιών ειδικά των δυο αδελφών που ήταν ερασιτέχνες από την Καστοριά ήταν συγκινητικές. Και εδώ σκηνοθέτης απέφυγε τις φίρμες και εμπιστεύτηκε νέους όχι τόσο γνωστούς ηθοποιούς με πολύ καλό αποτέλεσμα.
Ας μη μιλήσουμε για την πολύ καλή σκηνοθεσία που απέφυγε τον ακαδημαϊσμό και έδωσε μια ζωντανή ρεαλιστική ταινία που η εκπληκτική φωτογραφία, αλλα και η λιτή μουσική του Αγγελάκα συμπληρώνει την συναισθηματική φόρτιση.
Συμπερασματικά μια ταινία που αξίζει να δείτε
NIKOΣ ΛΙΒΙΕΡΑΤΟΣ
Γράψτε ένα σχόλιο
H ΕΛΛΑΔΑ ΣΕΒΕΤΑΙ ΤΑ ΟΘΩΜΑΝΙΚΑ ΜΝΗΜΕΙΑ ΤΗΣ
Οκτωβρίου 26, 2009 in Ιστορία, Κοινωνία, Πρέβεζα | Leave a comment
Της Ν. Κοντράρου – Ρασσιά
Το αποκαταστημένο τζαμί Μασταμπά στο Ρέθυμνο
Μέχρι τώρα λέγαμε ότι δεν έχουν γίνει πολλά στον τομέα της έρευνας και προστασίας των οθωμανικών μνημείων της Ελλάδας. Ότι δεν έχουμε την καλύτερη σχέση με τα απομεινάρια της τουρκικής κυριαρχίας και ότι η προστασία που τους επιφυλάσσεται δεν είναι ισότιμη με τα ελληνικά μνημεία.
Την καλύτερη απάντηση στη σκληρή αυτή αυτοκριτική, που διατυπωνόταν από ανοιχτόμυαλους ανθρώπους και γνώστες του πλούτου αυτής της κληρονομιάς, ήρθε να δώσει το ίδιο το ελληνικό κράτος. Με πρωτοβουλία του υπουργείου Πολιτισμού και υψηλόβαθμων στελεχών του (με πρώτο τον πρώην διευθυντή Βυζαντινών και Μεταβυζαντινών Αρχαιοτήτων, Ισίδωρο Κακούρη) καταγράφηκαν όλα τα οθωμανικά μνημεία κατά κατηγορία –ανάλογα με τη χρήση τους– και παρουσιάστηκαν στον επιστημονικό τόμο “Η οθωμανική αρχιτεκτονική στην Ελλάδα”.
Το βιβλίο, προϊόν πολύχρονης προσπάθειας, έχει στόχο αφ’ ενός την «ανάδειξη του οθωμανικού μνημειακού πλούτου της Ελλάδας και αφετέρου την προβολή του έργου που έχει γίνει από τις υπηρεσίες του ΥΠΠΟ για την διάσωσή του», σύμφωνα με την προϊσταμένη της Διεύθυνσης Βυζαντινών και Μεταβυζαντινών Μνημείων, Ιωάννα Κολτσίδα – Μακρή.
Στα 191 λήμματά του ο αναγνώστης βλέπει πάμπολλα κτίρια που έχουν αποκατασταθεί με ευρωπαϊκά κονδύλια κι έχουν γίνει επισκέψιμα. Παράδειγμα τα κάστρα σε Ρίο, Αντίρριο, Σίγρι Λέσβου, Πύλο, Ιωάννινα και τα υδραγωγεία Καβάλας και Πύλου. Υπάρχουν μνημεία στα οποία έχουν δοθεί χρήσεις συμβατές με τον χαρακτήρα τους –έχουν γίνει μουσεία ή χώροι πολιτιστικών εκδηλώσεων– όπως π.χ. το Τζαμί Τζισταράκη στην Αθήνα, που στεγάζει συλλογή μεταβυζαντινής κεραμικής, το λουτρό του Χαμπίντ Αφέντη ,που έχει μετατραπεί σε μουσείο και χώρο πολιτιστικών εκδηλώσεων. Επίσης, το τζαμί της Λάρισας λειτουργεί ως αρχαιολογικό μουσείο.
Όσο για το πρόσφατα αποκαταστημένο τζαμί της Ναυπάκτου θα στεγάσει τη βυζαντινή συλλογή της πόλης. Παρόμοια χρήση έχει το τέμενος της κάτω πόλης Μονεμβασιάς και το τέμενος Ναυπλίου, που στεγάζει τη δημοτική πινακοθήκη και άλλες πολιτιστικές χρήσεις. Το μαυσωλείο του Γαζή Εβρενός στα Γιαννιτσά ετοιμάζεται να στεγάσει διαχρονική συλλογή αρχαιοτήτων, το Φετιχέ Τζαμί στα Ιωάννινα την ιστορία της πόλης και του Αλή Πασά κ.ο.κ.
Ατέλειωτα τα έργα που γίνονται αυτή τη στιγμή σε διάφορα οθωμανικά μνημεία σε όλη την Ελλάδα από τη βόρεια (έχουν αποκατασταθεί το τέμενος Χαμζά Μπέη, το Γενί Τζαμί και το Χαμζά Ιμαρέτ στη Θεσσαλονίκη) ως τα Δωδεκάνησα και την Κρήτη.
Κι επειδή πριν από μερικές δεκαετίες οι γνώσεις μας γι’ αυτά ήταν αποσπασματικές, παρ’ όλο που επρόκειτο για διάσπαρτα στον ελληνικό χώρο κτίρια – μάρτυρες ενός όχι μακρινού ιστορικού παρελθόντος, ο τόμος αυτός μάς βοηθάει να καταλάβουμε και τις χρήσεις που είχαν. Ήταν θρησκευτικά: τεμένη (τζαμιά), τεκέδες (όπου ζούσαν οι μουσουλμάνοι μοναχοί, οι δερβίσηδες), μεντρεσέδες (ιεροδιδασκαλεία). Ήταν και κοσμικά: μπεζεστένια (κλειστή αγορά), χαμάμ (λουτρά), μετκέπ (σχολεία), τυρμπέ (τάφοι), χάνια και καραβάν σαράγια (ξενώνες), ιμαρέτ (πτωχοκομεία), πύργοι, κάστρα, κρήνες κ.λπ.
Και θα αναρωτηθεί κανείς γιατί μας αφορούν όλα αυτά. Γιατί «η οθωμανική αρχιτεκτονική συμπυκνώνει τις παραδόσεις των πολιτισμών της χριστιανικής και της ισλαμικής Ανατολής και της Μεσογείου, όπως διαμορφώθηκαν από τον 7ο μέχρι τον 12ο αιώνα», σημειώνει η προϊσταμένη της διεύθυνσης Μουσείων, Σουζάνα Χούλια.
ΕΛΕΥΘΕΡΟΤΥΠΙΑ, 12/03/2009
H ΠΡΕΒΕΖΑ ΣΕΒΕΤΑΙ ΤΑ ΟΘΩΜΑΝΙΚΑ ΚΑΙ ΤΑ ΑΛΛΑ ΜΝΗΜΕΙΑ ΤΗΣ;
Το ερειπωμένο Γενί Τζαμί στην Πρέβεζα
Διαβάζοντας αυτό το άρθρο και με την ευκαιρία του διεθνούς συμποσίου για την ιστορία της Πρέβεζας, που έγινε με μεγάλη επιτυχία, δεν μπορούσα να μην κάνω τις συγκρίσεις με το τι γίνεται στις άλλες πόλεις της Ελλάδας.
Στην πόλη μας με την ευκαιρία του συμποσίου ήρθε και ο Ortayli Ilber, τούρκος καθηγητής ιστορίας, που διατέλεσε διευθυντής του μουσείου Τop Kapi της Κωνσταντινούπολης. Επίσης διαβάστηκε από το Μάνο Μαγκάκη επιστημονική ανακοίνωση για το Γενί Τζαμί, που βρίσκεται ερειπωμένο διπλά στο 1ο γυμνάσιο. Αλήθεια, πώς θα αισθάνονταν ο νομάρχης και ο δήμαρχος της πόλης μας, αν τους ζητούσε ο γνωστός τούρκος καθηγητής να του δείξουν το πρώην τζαμί; Η τουρκική τηλεόραση, που συνόδευε τον καθηγητή, το γυρόφερνε.
Ο σεβασμός στα ιερά τεμένη των τούρκων είναι πράξη πολιτισμού, τη στιγμή, μάλιστα, που ζητούμε την προστασία και αποκατάσταση των δικών μας εκκλησιών στην Τουρκία. Επίσης, η προστασία τους είναι σεβασμός στην ιστορία της πόλης μας. Η ελληνική πολιτεία, όπως φαίνεται από το άρθρο της κ. Κοντράρου – Ρασσιά, το κάνει∙ οι υπεύθυνοι άρχοντες της Πρέβεζας τι έχουν κάνει γι’ αυτό;
Προκύπτουν πολλά ερωτήματα για το δικό μας Γενί Τζαμί:
Βρίσκεται στον κατάλογο, που κατέγραψε ο κ. Ισίδωρος Κακούρης στο βιβλίο του Υπουργείου Πολιτισμού;
Πώς ένα μνημείο πέρασε από τη δημόσια σε ιδιωτική κυριότητα;
Πώς μπορεί να αποκατασταθεί και να αποτελέσει ένα στοιχείο ιστορικής μνήμης για την πόλη μας; Και γιατί δεν εντάχθηκε στο πρόγραμμα αποκαταστάσεων των οθωμανικών τεμενών του Υπουργείου Πολιτισμού; Για να τσιμεντάρουμε, όμως, τον Παντοκράτορα, κ. Νομάρχη, βρίσκουμε αμέσως τα προγράμματα χρηματοδότησης.
Επίσης, μια και αναφέρομαι στο ιστορικό συμπόσιο, από πολλούς σύνεδρους –όπως από τον καθηγητή της Αρχιτεκτονικής της Πάτρας κ. Σταύρο Μαμαλούκο– ασκήθηκε κριτική για πολλά αξιόλογα κτήρια της πόλης που καταρρέουν ή που αποκαθίστανται χωρίς σεβασμό στα δομικά στοιχειά τους, που τα “μπλαθρώνουν” με τσιμέντο και καταστρέφουν την ιστορία τους για το μελλοντικό ερευνητή.
Με μικρή δαπάνη θα μπορούσε ο κ. Δήμαρχος με μια μαρμάρινη πλάκα να αναφέρει την ιστορία των κτηρίων που ανήκουν στο δημόσιο χώρο της πόλης μας. Πόσοι από τους νεότερους πρεβεζάνους γνωρίζουν πού βρίσκονταν το ρωσικό, το ιταλικό, το γαλλικό, το εγγλέζικο προξενείο;
Καλό θα ήταν, επίσης, να μελετηθούν από τους αρμοδίους τα συμπεράσματα του συμποσίου, γιατί, παίρνοντας υπόψη το παρελθόν, χτίζεις το μέλλον μιας πόλης.
Νίκος Λιβιεράτος
ΑΝΤΙΡΑΤΣΙΣΤΙΚΟ ΦΕΣΤΙΒΑΛ ΣΤΗΝ ΠΡΕΒΕΖΑ
Γράψτε ένα σχόλιο
ΑΝΤΙΡΑΤΣΙΣΤΙΚΟ ΦΕΣΤΙΒΑΛ ΣΤΗΝ ΠΡΕΒΕΖΑ
Για δεύτερο χρόνο διοργανώνεται στην Πρέβεζα ένα φεστιβάλ φιλίας και ενημέρωσης – συζήτησης για θέματα που αφορούν τους μετανάστες που ζουν και εργάζονται στην πόλη μας αλλά και για τους ίδιους τους κατοίκους της Πρέβεζας.
Η εκδήλωση γίνεται από συλλόγους, σωματεία, κινήσεις πολιτών, τοπικές εφημερίδες και την συμπαράσταση του Δήμου Πρέβεζας.
Συμμετέχουν γνωστά συγκροτήματα όπως οι Αctive Μember αλλά και πρεβεζάνοι καλλιτέχνες – μουσικοί.
Να το πούμε, αν και είναι αυτονόητο: φέτος έχει πολύ μεγαλύτερη σημασία να είμαστε εκεί, και τις 2 μέρες– το «όλοι/όλες» δηλαδή να μην είναι σχήμα λόγου. Να είμαστε εμείς, και να πούμε και σε φίλους. Να είμαστε όχι μόνο στις συναυλίες, – που και φέτος θα είναι από μόνες τους ισχυρό κίνητρο -, αλλά και στις συζητήσεις, τις «μικρές» και τις μεγάλες: για την άνοδο της ακροδεξιάς, για τα φαινόμενα κρίσης που αφήνουν το αποτύπωμά τους στην πόλη, για την υπερεκμετάλλευση των μεταναστών και των μεταναστριών και την αξιοπρέπεια των αγώνων τους που σηματοδοτεί η Κούνεβα·για τη σχέση οικονομικής κρίσης και ρατσισμού, για την τοπική αυτοδιοίκηση και την ένταξη της δεύτερης γενιάς μεταναστών, για τα δικαιώματα των κρατουμένων, ενάντια στα ανθρωποφάγα μέτρα των ΝΔ-ΛΑΟΣ για τη μετανάστευση.
Το φετινό φεστιβάλ είναι μια ευκαιρία, από πολλές απόψεις: να συναντηθούμε με μετανάστες και μετανάστριες και να δούμε πώς μπορούμε να κάνουμε πολιτική με αυτούς, αντί προπαγάνδα για αυτούς. Να σκεφτούμε ότι, όταν η κοινωνία ζητάει απαντήσεις για το μεταναστευτικό πρέπει πρώτα να είναι σωστά πληροφορημένη.
Η συζήτηση, η επαφή με την κουλτούρα τους, την ζωή τους, την μουσική τους διώχνει την προκατάληψη και την καχυποψία, εμποδίζει τον λαϊκισμό που τόσο ανθεί στις μέρες μας.
Σε δύσκολες συγκυρίες όπως αυτή, με πολλούς φτωχούς να τα βάζουν με τους φτωχότερους και με άλλους να ζητούν «κράτος» και να εννοούν «αστυνομία», με την αστυνομία να έχει επωμιστεί ένα θέμα εκτός δικαιοδοσίας της όπως το μεταναστευτικό και την κυβέρνηση να ακροβατεί μεταξύ μπερλουσκονισμού και σαρκοζισμού, με το ΠΑΣΟΚ της μηδενικής ανοχής, πέφτει σ’ εμάς μια σημαντική ευθύνη: να αντισταθούμε στη βαρβαρότητα των πογκρόμ και των στρατοπέδων συγκέντρωσης και να μην αφήσουμε οι σημερινοί «λαθραίοι» να γίνουν οι Εβραίοι της δεκαετίας του ’30. Γιατί καμία ζωή δεν είναι λαθραία.
Η επιτυχία του Φεστιβάλ ας είναι μια πρώτη απόδειξη ότι έχουμε καταλάβει αυτή την ευθύνη.
Αντιρατσιστική Πρωτοβουλία Νομού Πρέβεζας
O ΔΗΜΟΣ ΠΡΕΒΕΖΑΣ ΤΙΜΑ ΤΟΝ ΚΑΡΥΩΤΑΚΗ;
Γράψτε ένα σχόλιο
Άλλη μια εκδήλωση για τον Καρυωτάκη; στην Πρεβεζα που προβλημάτισε για τον σκοπό και τον τρόπο που γίνονται αυτές οι εκδηλώσεις. Ήταν μια επετειακή εκδήλωση για τον ποιητή; ήταν ένα λογοτεχνικό συμπόσιο για την ποίηση και την ζωή του; η μια προβολή διαφήμιση του γνωστού τηλεοπτικού σήριαλ και του δημιουργού του Τάσου Ψαρά; Και τι χρειάζονταν η ομιλία του Γιάννη Σολδάτου για το έργο του σκηνοθέτη; Πιο ήταν το τιμώμενο πρόσωπο; Kαι για να συμπληρωθεί η εικόνα, στο χώρο του κηποθέατρου λειτουργούσε μια έκθεση του ζωγράφου,καθηγητή κ. Καλέντζη που μπέρδευε ακόμα περισσότερο το κοινό.Υπηρχαν ενδιαφέροντα πορτραίτα του Καρυωτάκη και της Πολυδούρη ανακατεμενα με πορταιτα των συντελεστων της τηλεοπτικης σειρας με τον αδόκιμο τίτλο αντικαρυωτάκης και αντιπολυδούρη.
Ότι έχει σχέση με τον Καρυωτάκη έχει ειπωθεί και γραφεί Παρόλα αυτά σε ρόλο ντεντέκτιβ ο κ Ψαράς προσπάθησε να προβάλει μια νέα εκδοχή για την αυτοκτονία του. Ότι την απόφαση για την αυτοκτονία του συντόμευσε ένα γράμμα που πιθανώς να έλαβε από την ασφάλεια γιατί είχε συναντηθεί με τον Πικρό που οργάνωνε αγροτική διαδήλωση στην Πρέβεζα. Επίσης αναφέρθηκε στο mail που πήρε από κάποιον Σολδάτο που λέγει ότι είναι από την περιοχή και έκανε έρευνα για τον Καρυωτάκη
Θέλω να παρατηρήσω ότι ο Δημήτρης Σολδάτος είναι υπαρκτό πρόσωπο και μάλιστα αρθογράφος στη εφημερίδα Φορουμ Πρεβεζας που αν ο δήμαρχος είχε την ευγενή καλοσύνη να δώσει στον κ Ψαρά πριν την εκδήλωση θα ήταν ενήμερος της σχετικής συζήτησης που διεξάγεται στα τελευταία τεύχη της εφημερίδας μας σχετικα με το θέμα αυτό. Επίσης θα μπορούσε και να τον προσκαλέσει στο πάνελ των ομιλητών
Τέλος πάντων τέτοιες εκδηλώσεις fast food δεν βοηθούν στον προβληματισμό των παρευρισκομένων που ήταν παρά πολλοί πράγμα που σημαίνει ότι ο Καρυωτακης ενδιαφέρει ακόμα και σήμερα τους Πρεβεζάνους Αυτό που συγκράτησα ως θετικό ήταν η πρόθεση του Δήμαρχου να αγοράσει το σπίτι που έμενε ο ποιητής για την δημιουργία κάποιου ιδρύματος Καρυωτάκη η και μουσείου ,πρόταση που έγινε και από αρθρογράφους της εφημερίδας μας.
Όσο για τον ποιητή, σιωπηλός το διασκέδαζε κοιτώντας από ψηλά για αυτά που άκουγε και έβλεπε.
ΝΙΚ. ΛΙΒ.
ΑΛΙΕΥΤΙΚΟ ΚΑΤΑΦΥΓΙΟ ΣΤΟΝ ΠΑΝΤΟΚΡΑΤΟΡΑ Η ΤΣΙΜΕΝΤΟ ΝΑ ΓΙΝΕΙ
Γράψτε ένα σχόλιο
Ένα νέο ¨”αναπτυξιακό” έργο μπήκε στα σκαριά απο την νομαρχιακή αυτοδιοίκηση Πρεβεζας. Ένα έργο αποφασίσθηκε εν κρυπτώ και στα γρήγορα για να μην υπάρχουν αντιδράσεις. Σοβαρή ευθύνη έχει και ο δήμαρχος που συμφωνεί με ένα έργο που δεν γνωρίζουν ούτε οι συμπολίτες του ούτε και οι δημοτικοί σύμβουλοι αφού ποτέ δεν συζητήθηκε στο δημοτικό συμβούλιο. Το Τεχνικό επιμελητήριο Πρεβεζας κρατά ένοχη σιωπή.
Η κατασκευή του καταφυγίου ειναι ένα έκτρωμα με 160 μέτρα μπαστούνι με εκβραχυνσεις ,με δρόμο πρόσβασης κατά μήκος της ακτής που θα κατεβαίνει απο το μπάσκετ και τον όποιο ψευδώς τον ονομάζουν πεζόδρομο.
Η τσιμεντένια αυτή κατασκευή καταστρέφει μια περιοχή ιδιαίτερου φυσικού κάλους και μαζί τις μνήμες των Πρεβεζάνων που κολύμπησαν, ψάρεψαν περπάτησαν, και ερωτεύτηκαν εκεί.
Η περιβαλλοντική μελέτη της περιοχής έγινε πριν 6 χρόνια και ειναι διάτρητη και ανεφάρμοστη. Το έργο καταστρέφει το γόνο που τοποθετούν τα ψάρια στα βράχια με αποτέλεσμα ο Αμβρακικός να γίνεται ολο και πιο φτωχός.
Δεν εξυπηρετεί ούτε τους 5 ψαράδες του Παντοκράτορα ούτε τους επαγγελματίες ψαράδες ακτινας70 μιλιών οπως γράφει αφου υπάρχουν 3-4 καταφύγια στην ευρύτερη περιοχή.
Εντάσσεται στην αλυσίδα των” αναπτυξιακών έργων” που σε λίγα χρόνια θα νεκρώσουν τον Αμβρακικό χάριν του κέρδους ,όπως κατασκευές των μαρίνων στην μπούκα και μέσα στο λιμάνι με την εκδίωξη των ψαράδων απο εκεί. Και αναλογιστείτε ότι ο αμβρακικος κόλπος ειναι προστατευμένη περιοχή?
Ευτυχώς για τον τόπο υπάρχουν ακόμα πολίτες που ανησυχούν και κινητοποιούνται Δημιουργήθηκε πρωτοβουλία πολιτών που πρωτοστατούν στην κινητοποίηση των Πρεβεζάνων για την αποτροπή της περιβαλλοντικής καταστροφής. Με συλλογή υπογραφών συγκεντρώσεις συζητήσεις ευαισθητοποιεί τους πολίτες και θα κάνει παρεμβάσεις στη περιφέρεια όπου και με νομική συνδρομή θα επιχειρήσει να σταματήσει το έργο.
Πρέπει όλοι να συνειδητοποιήσουμε ότι ο Αμβρακικός ειναι πάνω απο τα κέρδη και ειναι το αύριο του τόπου μας και πρέπει να τον παραδοσουμε στα παιδιά μας καθαρό και ζωντανό.
Η ΣΤΕΦΑΝΙΑΙΑ ΝΟΣΟΣ ΧΤΥΠΑ ΠΕΡΙΣΣΟΤΕΡΟ ΤΟΥΣ ΦΤΩΧΟΥΣ
Γράψτε ένα σχόλιο
Η στεφανιαία νόσος και γενικότερα τα καρδιαγγειακά εξελίσσονται σε μια ταξική νόσο. Όλες οι εργασίες ελληνικές και ξένες οδηγούν στο συμπέρασμα ότι χτυπά μεσαία και κυρίως κατώτερα κοινωνικά στρώματα.
Ο τύπος του πλουσίου σήμερα δεν είναι ο πλαδαρός και ροδαλός βιομήχανος αλλά ο αδύνατος γιάπης που προσέχει την διατροφή του και καταναλώνει τροφές με χαμηλά λιπαρά και οικολογικά προϊόντα .Αντίθετα ένας χαμηλόμισθος είναι συνήθως υπέρβαρος με μεγάλη κοιλιά με ένα τσιγάρο μόνιμα στο στόμα που τρώγει τα λεγόμενα junk food δηλαδή τις σκουπιδοτροφές Είναι τροφές που περιέχουν πολλά κεκορεσμένα Τrams λιπαρά όπως o γύρος τα λουκάνικα η πίτσα, τα σάντουιτς μπιφτέκια κλπ Η μεσογειακή διατροφή που σύμφωνα με την μελέτη των 7 χωρών, προστάτευε πριν 30 χρονιά τους αγροτικούς πληθυσμούς της Κρήτης δεν υπάρχει πια.
Μεγάλες μελέτες καταδεικνύουν oτι η παχυσαρκία και η στεφανιαία νόσος προσβάλλει περισσότερο τους φτωχούς αγρότες και εργάτες σε σχέση με τους δημοσίους υπαλλήλους. Επίσης χτυπά αναπτυγμένα Ευρωπαϊκά κράτη με χαμηλό κατά κεφαλή εισόδημα όπως η Ιρλανδία, η Νότια Ιταλία και οι χώρες της ανατολικής Ευρώπης.
Μια από τις αιτίες είναι η ασύδοτη παγκοσμιοποιημένη βιομηχανία τροφίμων που χάριν τού κέρδους χρησιμοποιεί μεγάλες ποσότητες λίπους στα προϊόντα που τα κάνει πιο νόστιμα με χαμηλή θρεπτική αξία και πιο φτηνά Αυτό το πετυχαίνει με την παγκοσμιοποίηση της γεύσης για να είναι τα προϊόντα πιο αναγνωρίσιμα και να καταναλώνονται πιο εύκολα Οι αλυσίδες των fast food εμφανίζονται σαν μανιτάρια και στο τελευταίο χωριό εκτοπίζοντας τα παραδοσιακά εστιατόρια
Μια προσπάθεια που έκανε η Ευρωπαϊκή εταιρία ελέγχου της λιπιδαιμίας για μείωση του κρυμμένου λίπους στα φαγητά είχε οικτρή αποτυχία γιατί
τα λόμπυ στην βιομηχανία τροφίμων είναι πανίσχυρα . Το αποτέλεσμα όλων αυτών είναι η παχυσαρκία η οποία αυξάνει την πίεση την χοληστερίνη και προκαλεί τον σακχαρώδη διαβήτη που είναι η βασική αιτία για την καρδιαγγειακή νόσο
Η κατάσταση αυτή κάνει τις φαρμακευτικές εταιρείες πανευτυχείς, δημιουργούν όλο και πιο ακριβά φάρμακα για την καταπολέμηση της υπέρτασης της υπερλιπιδαιμίας αλλά ματαίως
Ότι κερδίζουμε από την θεραπεία της χοληστερίνης και της υπέρτασης το χάνουμε από την αύξηση του πάχους Είναι μια διελκυστίνδα μεταξύ της βιομηχανίας τροφίμων και των φαρμακευτικών εταιρειών
Τα χρήματα που ξοδεύουν τα ταμεία και το κράτος για 1 ΔΙΣ παχύσαρκων όλου του κόσμου θα αρκούσαν να θρέψουν 1ΔΙΣ ανθρώπων που πεθαίνουν από την πείνα
Η Ελλάδα κατέχει ακόμα μια αρνητική πρωτιά .Έχουμε τον υψηλότερο δείκτη μάζας σώματος σε όλη την Ευρώπη περίπου 28 με αποτέλεσμα να αυξάνονται δραματικά τα εγκεφαλικά τα εμφράγματα και οι καρκίνοι
Τι μπορεί να ανατρέψει αυτή την κατάσταση: Η απάντηση είναι η πρόληψη και η εκπαίδευση για τη βελτίωση των παραγόντων κινδύνου Σε μια μεγάλη μελέτη διαπίστωσαν ότι η πρόληψη μείωσε τους θανάτους από καρδιαγγειακά κατά 60% ενώ οι πιο ακριβές θεραπείες μπαλονάκια bypass κλπ μείωσαν τους θανάτους μόνο κατά 35%
Η πρόληψη και η εκπαίδευση πρέπει να αρχίσει από το σχολείο και τη οικογένεια Οι νέες μητέρες να επιστρέψουν στην παραδοσιακή μαγειρική με την ποικιλία, όπως όσπρια, δημητριακά λαχανικά ζυμαρικά λάδι ψάρια και φρούτα Έγινε γνωστό ότι το λινολαικό οξύ το περιφρονημένο λινάρι προστατεύει κατά 70% από την στεφανιαία νόσο Για να γίνει αυτό πρέπει να αφιερώσουν περισσότερο χρόνο στην κουζίνα να πετάξουν τα προτηγανισμένα φαγητά τις κονσέρβες και στα ψώνια να ψάχνουν στις ετικέτες το κρυμμένο κεκορεσμένο trans λίπος Το κόκκινο κρέας να περιορίσει μονό την Κυριακή
Η Άσκηση πρέπει να συνοδεύει την κάθε προσπάθεια δίαιτας και το κυριότερο να διακοπεί με το μαχαίρι το κάπνισμα Η προσωπική ευθύνη του καθένα μας είναι σημαντική γιατί δεν μπορεί να δηλώνεις αριστερός και να θέλεις να αλλάξεις τον κόσμο η ως οικολόγος να προστατεύεις κάθε έμβια ύπαρξη και να μην έχεις την δύναμη να προστατεύσεις τον ίδιος σου τον εαυτό
ΝΙΚΟΣ ΛΙΒΙΕΡΑΤΟΣ
ΚΑΡΔΙΟΛΟΓΟΣ
Ο ΚΑΡΥΩΤΑΚΗΣ ΚΑΙ Η ΠΡΕΒΕΖΑ
Γράψτε ένα σχόλιο
Μια τηλεγραφική απάντηση στα δυο λόγια-δυο σελίδες του Μ. Μπάλκου σχετικα με το αρθρο μου στο Φορουμ Πρεβεζας – βλεπε συνδέσμους στο blog μου.
Δεν υποστήριξα ότι ο Καρυωτακης δεν μίσησε την Πρέβεζα, άλλωστε ποιος αγαπά τον τόπο εξορίας του. Αυτό που υποστηρίζω είναι ότι ο ποιητής ήταν βαθιά επηρεασμένος από μια σκοτεινή εποχή της ήττας της Ελλάδας, του κλίματος του πανευρωπαϊκού πεσιμισμού, της αρρώστιας του, και του ανεκπλήρωτου έρωτα του
Όλα αυτά δημιούργησαν μια καταθλιπτική προσωπικότητα και οδήγησαν στην αυτοκτονία του. Η Πρεβεζα ελάχιστα συνέβαλε στην μοιραία κατάληξη του
Εδώ ταιριάζουν απόλυτα τα λόγια του ποιητή
Ετσι που τη ζωή σου
Ρήμαξες στην κώχη τούτη την μικρή
Σ όλη την γη την χάλασες
Η πόλις θα σ ακολουθεί
Καβάφης
Νικ Λιβ
